که يې مهر و محبت که يې عناد دی

که يې مهر و محبت که يې عناد دی

ما ديار په يارۍ کړی اعتقاد دی

لکه زه چې په خپل يار باندې مين يم

يو په سله د يار مهر په ما زياد دی

زه اويار که په تن دوه په معنی يو يو

هزار خونې واړه يو ښهر بغداد دی

هېڅ بېلتون زما ديار و بله نشته

کار همه واړه موقوف په خپل ميعاد دی

زه خپل آه آتشين له خدايه غواړم

د اشنا خاطر که موم دی که فولاد دی

په جذبه د عاشقۍ که برهم نه شي

بې دادي دمطلوبانو واړه داد دی

هېڅ موقوف دمعشوقو په حسن نه دی

د عاشق خاطر په خپله مينه ښاد دی

چې د آه و د فرياد طاقت يې نه وي

هر سکوت د بې طاقتو آه فرياد دی

سل په دا رنگه نومونه د عشق نور دي

لکه نوم چې د مجنون او د فرهاد دی

چې يې زړه شي هلته کښېني هلته پاڅي

عشق د عقل و د هنر کره داماد دی

بادشاهان په عاشقۍ کې ملنگان شي

ما او تا غوندې وگړی د چا ياد دی

چې پرېشان د يار د زلفو په څېر نه وي

جمعيت د هغو زړونو لوی فساد دی

که رښتيا له خرابيه سره گنج وي

خرابات د بې بنيادو بېخ بنياد دی

که کمال د کمينۍ په اندازه وي

فوقيت د شاگردانو په استاد دی

چې په يار پسې تر ځان تر جهان تېر شي

په رحمان زمونږه هسې اعتقاد دی