خدای که تار په تار ياران بيا سره ټول کا

خدای که تار په تار ياران بيا سره ټول کا

تورې خاورې به په سر د رنتبول کا

د جهان غمونه يو سر، دما بل سر

که سړی يې د باور په تله تول کا

نه مې يار نه مې غمخوار شته په دا غم کې

لکه بې اوبو څوک بند په گرم چول کا

که په پوهه کې دانا د زمانې وي

د زړه غم يې تر هلکو گچ و گول کا

چې يې ډول واهه دما په دلگيريې

اوس دې ترپي نڅا هم په دغه ډول کا

چې مستان د يوه جام دي غم يې نشته

که هر څو يې زمانه په لاس کچکول کا

د پساله صفت يې شي د رنگ يې نه شي

څوک چې پورې په بدرنگې ناوې پسول کا

که د اوسپنو کلا وي چې بخت يار شي

خاوند خدای به يې اسانه لکه شپول کا

چې گلونه دبهار واړه تمام شي

د زړه سود شيدا بلبله په خټول کا

خال يې مست خوني هاتي دی سمبال کړی

چې ښکاره شي شا به ورته د غم غول کا

د خوشال درنځ علاج په يوه خدای دی

چې له درده سره تل ښوري اشول کا