غزل
ښېرازي، که ښه خوراک و وار و، تېر شو
خوشحال خان خټکښېرازي، که ښه خوراک و وار و، تېر شو
ملوکي، که ښه پوښاک و، وار و، تېر شو
که خپلوي د زن، فرزند وه حال يې دا دی
که له خلکه زيست و ژواک و، وار و ، تېر شو
که منصب و که خاني، که سرداري وه
که په لاس ملک واملاک و، وار و، تېر شو
فر ش، فروش نقش و نگار، دمحاونو
که بستر مې عطرناک و وار و، تېر شو
چې له ښکاره به په خيال راتلم و کور ته
سور به تل زما فتراک و وار و، تېر شو
خپل، پردي نېکان، بدان له هره لوريه
په دربار به مې بلغاک و وار و، تېر شو
تار په تار داکوړ خېلو کډې لاړې
په دا ږغ مې ځان هلاک و، وار و، تېر شو
اوس يې روخ دملنگيه د دوهۍ دی
د خوشال چې سرای او تاک و، وار و، تېر شو