نظم

ښېرازي که ښه خوراک و واړه تېر شه

خوشحال خان خټک

ښېرازي که ښه خوراک و واړه تېر شه

ملوکي که ښه پوښاک و واړه تېره شه

که خپلوي د زن فرزند وه حال يې دا دی

که د خلقه زيست و ژواک و واړه تېر شه

که منصب و که خاني که سرداري وه

که هوس ملک و املاک و واړه تېر شه

فرش فروش نقش و نگار د محلونو

که بستر مې عطرناک و واړه تېر شه

په هر کال چې به راتلل د سوات بازونه

چې مې زړه پسې الواک و واړه تېر شه

چې له ښکاره به په خيال راتلم و کورته

سور به تل زما فتراک و واړه تېر شه

تار په تار د اکوړخېلو کډې ولاړې

په دا ږغ مې ځان هلاک و واړه تېر شه

خپل پردي نېکان، بدان له هره لوريه

په درباره مې به بلغاک و واړه تېر شه

اوس يې رخ د ملنگۍ او د دوهۍ دی

د خوشال چې سرای او تاک و واړه تېر شه