خير البشره!

رحمت العلمين خير البشره!

د کامل انسانيت اصلي مظهره

ته چې نه وی په جهان کښې رڼا نه وه

د ادراک او شعور سترگه بينا نه وه

تا کړه ورکه هغه توره ترږۍ

چې نه لمر شوه ورکولی نه سپوږمۍ

سړيتوب ور ساوه تا تر معراجه

فرعونان دی کړه راکوز له تخت و تاجه

فقيران او حقيران دې عزيزان کړه

سرکشان دې پخپل ځان پورې حيران کړه

انساني کرامت تا راووړ انسان ته

بشري وروري دې راوړله جهان ته

په عالم کښې دې پيدا نوی نظر کړ

چې قادر دې په ليدو دخيروشر کړ

جوړ دې کړله ملتونو يو ملت

د توحيد د کلمې په برکت

د خدای کور کښې دې پرېنښودل بتان

مشرکان دې کړه د يو خدای بندگان

د سړيو جوړول دې لوی هنر و

که نه! يو نوم د بوجهل او عمر و

ډېر بې لاری دې روان په سمه لار کړه

ناپوهان دې پوه په حق د مور او پلار کړه

د يتيم د اوښکو قدر درسره و

د پېرزو نظر دې تل په بېچاره و

انساني حقوق دې ښځو لره ورکړه

د عزت ټيکری دې کونډو ته په سر کړه

عدالت دې د تقوی جزء وباله

مساوات دې په عمل کښې وپاله

که مسجد دې جوړاوه که خندقونه

کړه دې نورو سره سم مشکل کارونه

غزاگانو کښې له هر چا نه صابر وې

په جهاد کښې به شخصاً خپله حاضر وې

مشکلاتو کښې له هر چا مستقيم

خدای درکړی لوی دولت خلق عظيم

مړوي که څوک يوازې تش نسونه

تامړې کړې وږې سترگې وږې زړونه

موالي دې کړه سر لوړی په ايمان

د خپل کور سړی دې وباله سلمان

زيد غلام و په قريشو دې افسر کړ

د ده ځوی دی اسمامه لامعتبر کړ

په هغه لښکر دې کړلو قوماندان

چې عمر او ابوبکر يې وسپايان

نه پيدا په اسامه کښې شو غرور

نا اخلاص کښې د عمر راغی قصور

ابوبکر خليفه د خپل زمان

په جلب د اسامه کښې شوروان

دېنه لويه معجزه نشته ده بله

خوده پټه له نظره د غافله

تا بدل کړه معيارونه هدفونه

لوړ دې کړه له ټيټې سطحې نظرونه

ډېرو خلکو ته بخښلې تا غنا ده

لوی بخشش دې له غنانه استغناده

دا دنيا وه ستا اصحابو ته حقيره

پادشاهی په ځارېده ستا له فقيره

تا دواکړه د بشر زاړه دردونه

ور دې کړه د خير احسان عفوې درسونه

پوه دې کړلو په خوړلو د خپل قصر

په ظاهره کښې که تريخ دی لکه زهر

قهر مونږ خوري که يې مونږ نشو خوړلی

عفوه هغه کړې چې قهر شي زغملی

احسان نشي کړی چې قهر پري غالب وي

قهر جن سړی د ځان کله صاحب وي

تا صاحب کړ مسلمان د ښه تهذيب

مؤدب دې کړ په احسن التاديب

جوړ دې نه کړله مسلمه تش عابد

ونه جوړ دې کړ قايد او مجاهد

څوک دې نکړه استعمال لکه دوآب

پيروان دې خپل بللی دی اصحاب

له صاحب نه ښه خطاب نشته هر گوره

راشه! پيرمريد ددې زمانې گوره

مسلمان اوس د پيرانو بندگي کړي

لايو نيم ځانته نسبت د پيردسپي کړي

ډېر افسوس دی نن په حال دمسلمان

څومره ټيټه مرتبه شوه د ايمان

چيرته هغه مسلمان او چېرته دا

چې يزيد يې شو امام او مقتدا