غزل
ما چې ستا په جمال سترگې کړې رڼې
خوشحال خان خټکما چې ستا په جمال سترگې کړې رڼې
کښلې واړه ستا د مخ دي ربڼې
چې په داد او په فرياد مېنه رسېږي
دا دلبرې بې پروا دي که کڼې
گوندې وي چې بيا مې راشي په منگول کې
لکه باز د زرکې تويې کا بڼې
سپينه زنه يې مڼه سمرقندي ده
گوره څوک به خوږ کا زړه په دا مڼې
که دې سپين بارخو کبود کړم په چيچلو
اوس مې نه گڼې هاله به مې گڼې
بخته! ته که دخوشال سره مدد کړې
د رقيب په سر يې وشلوه پڼې