غزل

ما د ښكلــيــــــــو ننــــــداره كړه ، زاهــــد ننگ كړ

خوشحال خان خټک

ما د ښكلــيــــــــو ننــــــداره كړه ، زاهــــد ننگ كړ

ښه خو دا چې خداى دى هم زمــــــــا په رنـگ كړ

هغه وخت چې را په ياد شي ډېر خوشحـــال شم

چې به ما درته دعـــــــــــا كړه ، تا به جنــــــگ كړ

زمــا زړه يې په قــــــــلاب د زلفـــــــــــــــــــو يووړ

ورســــــــــــره يې اوده كړى په پالنــــــــــــــــــگ كړ

كه ژوندى نه شي له مرگــــه ، عمر يې شوم دى

چــــې په خــــــاك يـــــې د پايلو باندې شرنـــگ كړ

كښـــــــــلى مـــخ يــــې لكـــــــــه څراغ هسې بليــــږي

خوار عاشق يې په دا څراغ باندې پتنــــگ كړ

ملنگــــــــــــان يـــې د دربار درويــــــزه مومـــــــــــي

ما هم ځكه ځان د يار د ور ملنـــــــــــــــــــــگ كړ

ته له ځايــــــــــه هسې نه وې دا څه حــــــال دى؟

چـــې په ما باندې دې زړه دا هسـې سنگ كړ