ما د ښكليو ننداره كړه ، زاهد ننگ كړ

ما د ښكليو ننداره كړه ، زاهد ننگ كړ

ښه خو دا چې خداى دى هم زما په رنگ كړ

هغه وخت چې را په ياد شي ډېر خوشحال شم

چې به ما درته دعا كړه ، تا به جنگ كړ

زما زړه يې په قلاب د زلفو يووړ

ورسره يې اوده كړى په پالنگ كړ

كه ژوندى نه شي له مرگه ، عمر يې شوم دى

چې په خاك يې د پايلو باندې شرنگ كړ

كښلى مخ يې لكه څراغ هسې بليږي

خوار عاشق يې په دا څراغ باندې پتنگ كړ

ملنگان يې د دربار درويزه مومي

ما هم ځكه ځان د يار د ور ملنگ كړ

ته له ځايه هسې نه وې دا څه حال دى؟

چې په ما باندې دې زړه دا هسې سنگ كړ