غزل
ما د نيت خبره ووی و ناکس ته
خوشحال خان خټکما د نيت خبره ووی و ناکس ته
نور څه نه په تن يې ووې وعس ته
خوږې شونډې به يې نه مومې، وهه يې
سر په دواړو لاسه، وايه! و مگس ته
دی پخپله د خپل ځان په سوختن خير دی
د گداز له حاله څه وايې قفنس ته
زه چې نن دا رنگينه خبرې وايم
پرې پوهېږم چې به پاتې شي بيا پس ته
و توتيانو ته مې پرېښودې خبرې
دا مرداره جيفه پاتو شوه گرگس ته
يا يې رنگ، يا يې اواز د ځان بلا شي
څوک چې اچوي مرغونه و قفس ته
گله! نور عيب دې نشته عيب دې دا دی
چې په وازو سترگو گورې و هر خس ته
د غفا د کال بهار گوره خوشاله
چې د مړو به يې هوا وشي هوس ته