غزل

مسلمان به درته څوک وايي خوشاله

خوشحال خان خټک

مسلمان به درته څوک وايي خوشاله!

د هوا زنار په غاړه، يو تر سايې

آه که يو ځله مې يار راشي په دست کې

لکه لوی ماهي ، دخوار صياد په شست کې

چې په هر زمان يې ونيسي و مخ ته

د گلابو گل پيدا شي ستا په شست کې

ناز، غمزې، ښېوې چېتا زده نور چا نه زده

سر يې نن د دلبرۍ په بندوبست کې

دا خوبي به د گلزار تر تلو نه وي

ساقي! ستا کومه خوبي ده په نشست کې

ساقي ! جام د ميو مه پرېږده له لاسه

څو د عقل څه ذره وي لا په مست کې

دانايان فکرونه کا ورنه رسېږي

د دلبرو تنگي خولې په نېست و هست کې

په بلند همت کې پورته پورته درومي

کښته، کښته ځي سړی په همت پست کې

په طلب به يې خوشال تقصير ونه کا

په مدد به د طالع راځي په دست کې