غزل
نه زما ده نه د ستا ده دا دنیا
عبدالحمید مومندنه زما ده نه د ستا ده دا دنیا
پا تې شوې له هر چا ده دا دنیا
د یوه غیږ کښې پرته او بل ته خاندي
څه لولۍ او بې حیا ده دا دنیا
په رڼا یې د چا کـار نه پوره کیږي
د اسمان برق و بریښنـا ده دا دنیا
که ظاهر ښکلې زیبا لیده شي څه شـو
په باطن توره بلاده دا دنیا
مروت د اشنایۍ پکښې نشتــه
که اشنا ده نا اشنا ده دا دنیا
زرپه زر به یې ټیکاو هیڅ چـیری نه شــی
لکه سیوری خواو شا ده دا دنـیا
تل په ځان پورې د خپلو طالبـانو
مسخرې کا په خندا ده دا دنیا
په سودا یې سودمن شوي هیڅ څوک نه دی
جوفروش ګندم نما ده دا دنیا
بې هوده یې زړه تړې په ډنګ ډنګ پوری
د ګړۍ میلمنه ورا ده دا دنیا
مناسب نه دي ورتله د نویو خلقو
د هلکو تماشا ده دا دنیا
چی حمید پکې خندا کا ریشخندي کا
ځای د غم او د ژړا ده دا دنیا