غزل

نن زما په خېلخانه کې څومره غم دی

خوشحال خان خټک

نن زما په خېلخانه کې څومره غم دی

چې حيران زموږ په کار پورې عالم دی

د اشرف د ملکنډ يو غم لږ نه و

د افضل د اغزکيو لا ستم دی

نا خلف زويه اغزي کري خپل پلار ته

دخلف زويه گلزار له عمره سم دی

نا قابل فرزند دوزخ غوندې پيدا شي

ښه قابل د پلار په خونه کې ارم دی

ښه فرزند د پلار په خونه کې څراغ دی

بد فرزند د پلار په خونه کې تور تم دی

په لويوالي کې يې خوی د دام و دد شي

اوس د زويه خوبي هومره وي چې کم دی

نالايق زويه نېک نام بابا بدنام کا

که ولاړ يې دنيکه د پلار علم دی

د قابل سره به غم دنام و ننگ وي

نا قابل په غم نيولی د شکم دی

چې دا هسې رنگه سپي ځنې پيدا شول

لا په شک يم چې خوشال کله آدم دی