نشته که هر څو د عشق تورزن ولټوې

نشته که هر څو د عشق تورزن ولټوې

حس به کړې هوس که انجمن ولټوې

نه يمه فاني د يار پښېمانه اسوېليه

شته دی څه سپرغۍ که مې خوږلن ولټوې

ما لکه قمرۍ که فرياد وکړو سر وقده

نه به وي که طوق مې دگردون ولټوې

بې د تا له ياده چې بس روح زما د تن دی

ځير به نه کړې ما که دا کفن ولټوې

پوهه په وحدت زه د رڼا او د تيارې يم

شته پکې يزدان که اهريمن ولټوې

خدايږو ارمغان د ژوند به تاته په لاس درشي

بويه چې ته جېب د ځنکدن ولټوې

خيال کې يې کعبه ده په بوتانو شي ورياده

ته که چرته زړه د برهمن ولټوې

ښکلي همېشه په خندېدو کې وي خاموشه

شته نشته که ژبه د سوسن ولټوې

ناوې ته د ژوند پکې حمزه نوې گاڼه شته

ته که بوخڅکۍ زما د فن ولټوې