غزل
وچ لرگی وبله کښېږده
خوشحال خان خټکوچ لرگی وبله کښېږده
اور پرې پورې کړه نور پرېږده
په تېرو، تېرو اغزيو
تاته چا ويل چې پښې ږده
په کې ظلم ډېر ستم شي
له بېدا ده ښهره لېږده
دخزان سيلۍ راغلې
لکه پاڼې هسې رېږده
تل طفلان د خپلو اوښکو
د گرېوان په اورڼي بلېږده
په اعوذ، په لا حول
سر اخله له سروېږده
اوس پيري راغله خوشاله!
د ځوانيې چارې پرېږده