غزل

وچ لرگی وبله کښېږده

Khushal Khan Khattak

وچ لرگی وبله کښېږده

اور پرې پورې کړه نور پرېږده

په تېرو، تېرو اغزيو

تاته چا ويل چې پښې ږده

په کې ظلم ډېر ستم شي

له بېدا ده ښهره لېږده

دخزان سيلۍ راغلې

لکه پاڼې هسې رېږده

تل طفلان د خپلو اوښکو

د گرېوان په اورڼي بلېږده

په اعوذ، په لا حول

سر اخله له سروېږده

اوس پيري راغله خوشاله!

د ځوانيې چارې پرېږده