وطن وايي

واوره ای پښتونه ! زه ميراث ستا د نيکو يمه

ستا ښکلی ځانگويم اديره ستا دپلرويمه

خاورې مې مه بوله په ښه سترگه راته گوره ته

خاورې که هم يم ستا د نيکونو د سرو يمه

ښه ښايسته لعلونه سره ياقوت مې په لمن کې دی

ښکلې شنه باغچه له گلو ډکه د ليدو يمه

ښې سپينې خوږې يخې اوبه مې د شودو په ځای

تاسې ته درکړی مورد ټولو پښتنو يمه

خاوره او هوا مې له غيرت او ننگه ډکه ده

وايي ننگ غيرت چې زه وږمه ستاسې د غرو يمه

څکلی دی سرې وينې د اوبو په ځای چمن زما

زه ابياری شوی تل د تورو په اوبو يمه

غواړم آب دتوری په هر وخت کې له پښتو نه زه

پوه شه ! ننگياليه ستا د تورې په آرزو يمه

ته د سپينو تورو په رڼا کې روزل شوی يې

برق د آسمان وايي برېښنا ستاسې د چړويمه

هېر د پښتنو خوی و خصلت چې گوره نگړتې ته

زه ساتلی تا په پښتو نواله او پښتو يمه

مه ټيټوه هېڅکله خپل سر د بل په مخ کې ته

ته که وې سر لوړی زه سرلوړی په ملکو يمه

کلک عزم له سره تېرېدل پخپل ناموس باندې

ښېمه پښتون ته د غيرت او ننگ ځانگو يمه

څوک مې که پوره حقيقت غواړي په سندرو کې

زه الفت ستايلی په خوږو خوږو و نغمو يمه