غزل
په تياره کي د اوربل ګورم لګيا يم
دروېش درانید خپل ورک زړ ګوټي غل ګورم لګيا يم
ستا د لاري ګرځ مي پروت د ی په لېمو کي
په دې خاوره کي ستا پل ګورم لګيا ګو
ولي توري اوښکي نه څڅو ئ ستر ګو
زه چي يار لره کجل ګورم لګيا يم
شايد وخت دی د زوال سيوری هم نشته
زه د هر د یوال بغل ګورم لګیا یم
هر يو غم وائي چي ما درسره بوزه
چي دروېش د لاري مل ګورم لګيا يم