غزل

راشه گوره د بهرام د نفاق چر

خوشحال خان خټک

راشه گوره د بهرام د نفاق چر

گاه سني، گاه رافضي، گهي کافر

کله ښه زويه د پلار ښه ورور د ورور شي

گاه له دواړو توکو گرځي پر نځر

دا تاثير د بد پټي دی که د تخم

چې غنم باندې کرې، کېږي جودر

که لوگی د اور فرزند دی په دا څه شو

چې د اور غوندې يې نشته خير و شر

په مادر کې يې بلا وي که په پلار کې

چې دا هسې ځنې زېږي گيدی خر

سعادت، بهرام، يحيی و ته نظر کړه

په خصلت کې سره يو تر بل بدتر

و خانيې و ته ځغله هنر هيڅ نه

و عالم و ته پيدا کړه درد سر

خاني کار د هر چا نه دی، د هغه دی

چې صرفه يې نه په زر وي نه په سر

يکباره يې په نظر کې شرم و ننگ وي

د دنيا په سود و زيان نه وي خبر

له زمريو نه خالي نه وي هيڅ درگه

خدای به ډېر پکې پيدا کا شېر نر

د بي بي اولاد همه گيدړ ميدړ دي

په افضل، په معظم لگي نظر

که طالع ورسره ملې شي ځان څرگند کا

بيا به هاله ټټر يخ کا د پدر

د خوشال خټک که سل زويه نمسي دي

لا لايق د خانۍ نه وينم پسر