څه به وايم ددې نفس له ازمايښته

څه به وايم ددې نفس له ازمايښته

چې ادم يې رايستلی له بهشته

چې په کې د دواړو کونو مراد مومي

هغه چار دې تر نظر لاندې کا زښته

د کېميا د بوټي گل کله مونده شي

چې د پښو تلي گلگون نه شي په غوښته

د سړيو په غفلت پورې حيران يم

چې په گور کې تورې خاورې هومره نشته

بيا به څله څوک طلب د دنيا کاندي

چې يې خلاص نه وي يو دم د کار له کشته

که تر سر لاندې بالښت کېږدي د پرونو

عاقبت به تر سر لاندې کاندي خښته

د دنيا مينه په مثل د خارښت ده

هيڅوک نه وينم خالي له دې خارښته

د صحرا په کاڼي رخه د شيطان شوه

عيسی سر په مځکه کښېښه له بالښته

د زړه مينه په مثال لکه پټک ده

چې د گوی څښتن وهله هور ته رغښته

غم يې واړه د اشنا د بېلتانه دی

د خوشال څه سريکار شو له جوړښته