غزل
ساقي چې مهربان شي په پياله کې می زياتېږي
خوشحال خان خټکساقي چې مهربان شي په پياله کې می زياتېږي
چې مې ورځنې اخلي د رقيب ښيښه ماتېږي
قربان يې شم تر سترگو په طالع کې زورور دی
چې هر کله يې سترگې په زېبا جمال توانېږي
بوسه د سپينې خولې راکړه بد مه وړه مستحق يم
د حسن له نصابه دې څو توکه زکاتېږي
افت په هلکوالي و جمال د هغې ترکې
چې کال باندې تېرېږي آفت لا څه تازه کېږي
ژوندون د عاشقانو د معشوقې په وصال دی
چې بېل شي له معشوقې ژوندي نه دي وفاتېږي
چې اوسپنې ترې خېژي هغه کاڼي رنگا رنگ دي
ترخې خوږې ترې خېژي څوک پولاد ترې مراتېږي
د چا خونې چې ومري پس له مرگه شي ميراتي
د چا خونې خوشاله په ژوندونې ميراتېږي