نظم
سارانۍ مينه
عبدالباري جهانيما به ويل چي ما به نه مچوې ـ
ما ته په غېږه کي ځاى مه راکوه ـ
زما سارانۍ سينه لا ميني ازمېيلې نه ده ـ
پکښي د چا د ميني شمع لګېدلې نه ده ـ
شونډي مي هم لا د ماشومو په څېر ـ
د چا تودو شونډو ليدلي نه دي ـ
زه پوهېدم که مي سينه کي يو ځل ـ
د چا د ميني لمبه بله سوله ـ
زه پوهېدم که مي غوږونو يو وار ـ
د چا د ميني وعده واخيستله ـ
بيا مي اورونه د وژلو نه دي ـ
بيا مي وعدې د ماتولو نه دي ـ
خو ته هغسي نه وې ـ
ته زما په شاني سارانۍ رالويه سوې نه وې ـ
ستا بازاري ستا سوداګري غېږي ـ
يوازي زه او زما مينه لوبولې نه وو ـ
معصومو سترګو دي وعدې د ميني ډېري کړلې ـ
نازکو شونډو دي زر ځله په وفا لوړلې ـ
ته به زما نه سې نه به زما مينه د ځان وبولې ـ
خو زما په زړه کي لګېدلې شمع ـ
د بلي ميني په اور نه سوځېږي ـ