نظم

سارانۍ مينه

عبدالباري جهاني

ما به ويل چي ما به نه مچوې ـ

ما ته په غېږه کي ځاى مه راکوه ـ

زما سارانۍ سينه لا ميني ازمېيلې نه ده ـ

پکښي د چا د ميني شمع لګېدلې نه ده ـ

شونډي مي هم لا د ماشومو په څېر ـ

د چا تودو شونډو ليدلي نه دي ـ

زه پوهېدم که مي سينه کي يو ځل ـ

د چا د ميني لمبه بله سوله ـ

زه پوهېدم که مي غوږونو يو وار ـ

د چا د ميني وعده واخيستله ـ

بيا مي اورونه د وژلو نه دي ـ

بيا مي وعدې د ماتولو نه دي ـ

خو ته هغسي نه وې ـ

ته زما په شاني سارانۍ رالويه سوې نه وې ـ

ستا بازاري ستا سوداګري غېږي ـ

يوازي زه او زما مينه لوبولې نه وو ـ

معصومو سترګو دي وعدې د ميني ډېري کړلې ـ

نازکو شونډو دي زر ځله په وفا لوړلې ـ

ته به زما نه سې نه به زما مينه د ځان وبولې ـ

خو زما په زړه کي لګېدلې شمع ـ

د بلي ميني په اور نه سوځېږي ـ