نظم
سارانۍ مينه
عبدالباري جهانيما به ويل چي ما به نه مچوې
ما ته په غېږه کي ځاى مه راکوه
زما سارانۍ سينه لا ميني ازمېيلې نه ده
پکښي د چا د ميني شمع لګېدلې نه ده
شونډي مي هم لا د ماشومو په څېر
د چا تودو شونډو ليدلي نه دي
زه پوهېدم که مي سينه کي يو ځل
د چا د ميني لمبه بله سوله
زه پوهېدم که مي غوږونو يو وار
د چا د ميني وعده واخيستله
بيا مي اورونه د وژلو نه دي
بيا مي وعدې د ماتولو نه دي
خو ته هغسي نه وې
ته زما په شاني سارانۍ رالويه سوې نه وې
ستا بازاري ستا سوداګري غېږي
يوازي زه او زما مينه لوبولې نه وو
معصومو سترګو دي وعدې د ميني ډېري کړلې
نازکو شونډو دي زر ځله په وفا لوړلې
ته به زما نه سې نه به زما مينه د ځان وبولې
خو زما په زړه کي لګېدلې شمع
د بلي ميني په اور نه سوځېږي