څو که غرور وي ستا له نازه سره

څو که غرور وي ستا له نازه سره

مل مې پښتو ده له نيازه سره

ورک په عالم کې د سکوت يمه زه

تللی يم ستا له يو اوازه سره

زه خو فضا يوه پنجره گڼمه

بيا مې څه کار شو له پروازه سره

تېر دې خوړی په هېڅ يو رنگ نه شمه

يم دې اشنا له هر اندازه سره

يا دې ژوندون دی خو نغمه نه شولو

مل وي زما دزړه له سازه سره

وينه يې نوش کړه واخله ياده ديار

نور دې څه کار دزړه له رازه سره

سترگې يې زړه ته رانزدې شوې حمزه

کونترې خوښې شوې له بازه سره