ستا په ناز کې رنگينۍ وې زړه راښکون زما له نيازه

ستا په ناز کې رنگينۍ وې زړه راښکون زما له نيازه

جوړ باران د پسرلي و زما نياز د تا له نازه

سراسر بې خبرې وه چې خبر شومه له رازه

پابندي د امتياز وه هم بهر له امتيازه

د ښايست خود نمايي چې شوه سينگار وته محتاجه

هجر هم شو خوبولی مينه هم زمانه سازه

رو گردان له حسنه مه شه هغه تېر چې در په ياد کا

حقيقت د مجاز دادی چې خبر شې له مجازه

ای د يار د تورو زلفو پرېشانه غوندې فکره

ژوند د عشق دې لا فاني کړ، سلسله دې شه درازه

د کثرت په دې تيرو کې د کثرت په دې غوغا کې

سودايي دې يم د زلفو، يم اشنا دې له اوازه

د حمزه د زړه مجنونه که دا ټوله دنيا نجد شي

خو کاروان ستا دمراد به ښکاره کېږي له حجازه