ته چې خيال په زر زري جامو کړې غوچې

ته چې خيال په زر زري جامو کړې غوچې

د اسمان ستوري به نه شي په دا ټچې

که بادشاه د مملکت شې، په تخت کښېنې

چې به تل په جهان نه وي دا په پچې

ځان چې کم گڼي تر بله، هغه لوی شي

د سلېمان گوته په دا راغله په خچې

زما، ستا په خوله به مرگ کا تورې خاورې

که ته هر کله حلوا خورې زه خمچې

وداني د درست جهان په محبت شي

راشه گوره محبت د مچ د مچې

زه خوشال که خپل مين په ژړا مومم

په ژړا به پسې نه کړم سترگې وچې