تر څو به درد يې درده راشه ته خو اوس دوا شه

تر څو به درد يې درده راشه ته خو اوس دوا شه

تر څو به زما نه يې چې زما يې خو زما شه

جرگې د ارمانونو داغ آباد زما د زړه يې

چا وې دعرشه ښکته شه خو شه د ثريا شه

په بحر د دوجود کې ای زما د زړه حبابه

هوا د ژوندانه له سره وباسه دريا شه

که هېڅ نه وي نو لږ مې مخ روڼی د اوښکو وکړه

زه تاته په ژړا يم شمع رويه په خندا شه

خودبين شوې حمزه! دومره چې له خپله ځانه ورک شوې

لږ ځان دزړه نه وباسه د ځان سره اشنا شه