غزل
هر چېرته چې کښېنې هغه ځای د گلو باغ شي
خوشحال خان خټکهر چېرته چې کښېنې هغه ځای د گلو باغ شي
چې درومې په چمن کې ، د لاله سينه داغ داغ شي
چې باد دې تورې زلفې په سپين مخ کاندي پرېشانې
د مښکو، د عنبرو بوی پرېشان په هر دماغ شي
په زلفو کې دې ورک زما زړگی شو مخ څرگند کړه
د ورک کالي غوښتنه تل په توره شپه په څراغ شي
چې ما مزه موندلې ستا د شونډو، دروغجن يم
که دا مزه به هم مونده د ميو په اياغ شي
پيغام زما ای باده تر شيدا بلبلو وروړه!
لا شک چې په دا باغ کې د گل بوی دگل سراغ شي
يو دم د خوار خوشال سره ته هم فراغت کښېنه!
چې زړه يې له دېو ډېرو اندېښنو څه خو فراغ شي