غزل
هر يو گل د سا د باغ، روشن تر دی تر چراغ
رحمان باباهر يو گل د سا د باغ، روشن تر دی تر چراغ
روشن تر دی تر چراغ، هر يو گل د ستا د باغ
ستا د باغ او د بڼ زاغ، په نظر زما همای دی
په نظر زما همای دی، ستا د باغ او د بڼ زاغ
د دردمنو په دماغ، ستا د در خاورې عنبر دي
ستا د در خاورې عنبر دي، د دردمنو په دماغ
د عاشق د ټټر داغ، په اسمان د عشق آفتاب دی
په اسمان د عشق آفتاب دی، د عاشق د ټټر داغ
د رحمان د زړه فراغ، نه شي نه شي بې خوبانو
نه شي نه شي بې خوبانو، د رحمان د زړه فراغ