غزل
هېڅوک مه شه گرفتار د تورو زلفو
رحمان باباهېڅوک مه شه گرفتار د تورو زلفو
مه اسير شه په کفار د تورو زلفو
هم په شان د توروزلفو به پرېشان وي
هر چې کاندي انتظار د تورو زلفو
د محشر په عالم کله قراري وي
څوک به څه غواړي قرار د تورو زلفو
څو يې صبح د قيامت دميده نه شي
ورځ به نه شي شب تار د توروز زلفو
مگر شمع د سپين مخ شي باندې بله
گڼه نشته بل انوار د تورو زلفو
تار په تار کا د عاشق د خاطر خونه
چې حلقې شي تار په تار د تورو زلفو
چې تمام جهان يې نښتی دی په دام کې
څوک به څه کاندي انکار د تورو زلفو
زه له کوم يوه کمنده سروکاږم
کمندونه دي هزار د تورو زلفو
هومره زړونه يې پېيلي په هرتار دي
چې تسبيح کړه خدای زنار د تورو زلفو
په تندي د محتسب کا دُره ماته
چې پرې راشي دُره دار د تورو زلفو
ملک دهند او د حبش يې واړه زېر کړ
چې پيدا شه شهريار د تورو زلفو
ښامارانو غوندې گرځي په گنجونو
نه شي هېڅ په زړه کې ډار د تورو زلفو
که بل مار چيچيل په لاسو يا په پښو کا
په زړه خوله لگوي مار د تورو زلفو
د رحمان تر قلم مښک و عنبر اوري
چې آغاز يې کړه اشعار د تورو زلفو