نظم
وجوب د کسب
خوشحال خان خټکهم واجب دی هم مباح دی
کسب کله نا صلاح دی
چې حلال کسب څوک کاندې
صد رحمت په هغو باندې
چې له خپله کسبه نه خوري
که ولي دی کله ښه خوري
د ضرور په وخت واجب دی
کسب بويه چې دستور دی
چې عيال يې بې نوا شي
په وبال به مبتلا شي
څه په کسب چې حاصل کا
خپل عيال واړه خوشدل کا
دا تالاش يې کا خبر دی
له جهاده برابر دی
په حلال کسب چې گرځي
ښکته پورته سره غورځي
چې هر پل په ځمکه ږدينه
دی به بې مزده نه وينه
هره شپه چې څملي ستړی
په سبا پاڅي خوب وړی
چې له خوابه را بيدار شي
د بخښليو سره شمار شي
چې حلال کسب نه کاندې
پرېشاني بويه پرې باندې
چې له کسبه بې حاصل وي
دا درې چارې به يې تل وي
له هر چا به طمع خواست کا
کس نا کس سره به ناست کا
مسرت به ځنې ولاړ شي
برکت به ځنې ولاړ شي
خوشامد به د هر چا کا
يا به خوار شي يا به غلا کا
دهغه کسب مباح دی
که صباح دی که رواح دی
چې يې قوت د وروځې وينه
عبادت دې د خدای کړينه
جن و انس چې په دنيا دي
عبادت لره پيدا دي