وارخطا ستړيه زړگيه په مزل شوې

وارخطا ستړيه زړگيه په مزل شوې

دمه گير چې په يو پل او په بل پل شوې

کله کله چې اسره مې پاتې نه شي

هسې وايم چې جوړ ته راسره مل شوې

غلا د عقل رانه هله کوه عشقه

هغه وخت چې د هوښيار د سترگو غل شوې

په هر چل کې دې يو چل وي چې څه چل دی

په هېڅ چل دې خبر نه شومه څه چل شوې

اوره گل دی د اشنا په اننگو کې

سوز دې راوړ چې زما په زړه کې بل شوې

د اشنا د لېونيو زلفو خياله

عقل ستا او ته د عقل د زړه ول شوې

ژوند چې چرته مهر مات د خاموشۍ کړ

هم هغه ور لره چغې د اجل شوې

ستا په ياد د حمزه اوښکې لاړې زړه ته

مرغلرو صدف وموندو په تل شوې