غزل
وړاندې وروستو دوه عدمه
خوشحال خان خټکوړاندې وروستو دوه عدمه
په دا منځ کې يوه دوه دمه
خو هم دايې چې ليده شي
که څه نور څه يې ادمه!
چې دا دوه دمه دې نه وي
په حساب تر جيفه کمه
ستا غفلت وته حيران يم
په خپل ځان باندې ستمه
د حرص په وزر گرځې
هم په غرونو، هم په سمه
که بادشاه د درست جهان شې
چار دې تېره شي ترجمه
بادشاهي به دې خلاص نه کا
چې اجل درشي له همه
څو روزگار هومره يې فکر
څو دنيا، هومره يې غمه
په زړه يو درم يو داغ دی
دوه داغونه دوه درمه
څو عالم سره گډېږې!
غم به مومې له عالمه
چې و هر څه ته يې شا کړه
په هغو ده مسلمه
چې نه ښه اروې نه وينې
زړه دې خلاص دی له المه
ته هم ډېر ښه يې خوشاله!
ولې ځار دې تر قلمه