غزل
زه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم
خوشحال خان خټکزه چې هسې په تعجيل او په شتاب ځم
خرابات لره په هيله د شراب ځم
د ساقي د لاسه مى چې تتاول كړم
بيا په بيارته به بېخوده مست خراب ځم
د ساقي د مخ جذبه مې مخ ته بولي
چې دا هسې ميكدې ته په ترتاب ځم
درد د درد مې يې له خمه دى نوشلى
اوس په هيله په اميد د مى ناب ځم
چې مې نه شي بله يو سر بل سر سترگې
له جهانه مخ پوښلى په نقاب ځم
له دوو سترگو مې روان د اوښكو سيند شو
د دې سيند دپاسه زه لكه حباب ځم
خوب وخور مې له خاطره فراموش دى
دجمال په خيال يي درسته شپه په خواب ځم
د محبوبې د جمال شغلې اتش دي
زه خوشحال يې له ليدلو زړه كباب ځم