کلاسیک · ملي
خوشحال خان خټک
Khushal Khan Khattak
شاعر، لیکوال، خان او جنګیالی؛ د پښتو ادب یو بنسټیز شخصیت او د افغان یووالي پیاوړی غږ.
ژوند او اثر
پېژندنه
خوشحال خان خټک د اوولسمې پېړۍ شاعر، لیکوال، قبیلوي مشر او جنګیالی و. د ده ژوند د مغلي دربار له خدمت، زندان، مقاومت او د پښتنو د یووالي له هڅې سره تړلی و.
خوشحال په شعر او نثر کې د مینې، اخلاقو، طب، ښکار، سیاست او مېړانې په اړه لیکلي دي. د ده پراخ ادبي میراث پښتو ته د یوې بشپړې فکري او ادبي ژبې مقام ورکړ.
د پښتو د کلاسیک ادب تر ټولو پراخ لیکوال او د پښتني ملي فکر له مهمو بنسټګرو څخه.
ثبت شوي اثار
شعرونه
که ډېر والا شې په پارسايۍ کې
که ډېر والا شې په پارسايۍ کې
که ډېرهوښيار يې يا مړنی يې
که ډېرهوښيار يې يا مړنی يې
که رېگ ماهي خورې که هړه پاره خورې
که رېگ ماهي خورې که هړه پاره خورې
که زر هنره په هر ويښته لرې
که زر هنره په هر ويښته لرې
که زړه د فيل لرې، زړه د ضيغم لرې
که زړه د فيل لرې، زړه د ضيغم لرې
که زه دې ژاړم چې ته مې نه ژاړې
که زه دې ژاړم چې ته مې نه ژاړې
چې سره ټولې کړې دکلي چرگې
چې سره ټولې کړې دکلي چرگې
که لال و دُر دي دخوشال خبرې
که لال و دُر دي دخوشال خبرې
که لېونی يې مغفر شگاف يې
که لېونی يې مغفر شگاف يې
که هر څو کاندې څه کمې زياتې
که هر څو کاندې څه کمې زياتې
که ناسپاس يې، ناس يې نسناس يې
که ناسپاس يې، ناس يې نسناس يې
که يار زما يې سکه دره اشام به شيې
که يار زما يې سکه دره اشام به شيې
که يې تر سپينو تر سر وکړې لاندې
که يې تر سپينو تر سر وکړې لاندې
که بې وفا درلې ښې دي دلبرې
که بې وفا درلې ښې دي دلبرې
گران تر ايمان دی که ته يې وينې
گران تر ايمان دی که ته يې وينې
گل د گلابو شوې چې رنگ و بوی لرې
گل د گلابو شوې چې رنگ و بوی لرې
گلزار ته راغله ختې گلگونې
گلزار ته راغله ختې گلگونې
گل شوې د خوړې د بڼ پلوسې
گل شوې د خوړې د بڼ پلوسې
گل يې په شونډو په مخ يې ښکلې
گل يې په شونډو په مخ يې ښکلې
لعل له کانه په بدخشان کې
لعل له کانه په بدخشان کې
لکه په تاکې شته، نشته په چا کې
لکه په تاکې شته، نشته په چا کې
لولو دې غاښ دي ياقوت دې شونډې
لولو دې غاښ دي ياقوت دې شونډې
له خپله ياره چې بد گويي کړې
له خپله ياره چې بد گويي کړې
له تا چې وېره کا ځنې به وېره کړې
له تا چې وېره کا ځنې به وېره کړې
له دې دنيا نه به اخر سفر وکړې
له دې دنيا نه به اخر سفر وکړې
له لارې مه غړېږه خوځه په لارې
له لارې مه غړېږه خوځه په لارې
مردي دې هيڅ ده که په زړه شېر نه يې
مردي دې هيڅ ده که په زړه شېر نه يې
مررد يې که هيچېرې وېره له چانه کړې
مررد يې که هيچېرې وېره له چانه کړې
ملا هر گوره په ځان مغرور يې
ملا هر گوره په ځان مغرور يې
منت دچا مه وړه يوې تورې
منت دچا مه وړه يوې تورې
د پرميو د زحمت دارو
اطريفل کور کمن ياره
مېلمه په تاو راغی په لاس کې تيږې
مېلمه په تاو راغی په لاس کې تيږې
ناز به دې زه وړم چې زما يې
ناز به دې زه وړم چې زما يې
ناست په گلزار کې يار په کنار کې
ناست په گلزار کې يار په کنار کې
نافې دمشکو دي د دانا خبرې
نافې دمشکو دي د دانا خبرې
نامرد به گرځي د پلار په نام پسې
نامرد به گرځي د پلار په نام پسې
نومې پرې نه يښ فراق په کام کې
نومې پرې نه يښ فراق په کام کې
نه وربشينه دخپلې خونې
نه وربشينه دخپلې خونې
نېستي هستي ده که ته پوهېږي
نېستي هستي ده که ته پوهېږي
واړه فاني دي د دنيا چارې
واړه فاني دي د دنيا چارې
وايې صوفي شه صوفي دې نه شې
وايې صوفي شه صوفي دې نه شې
وخت د بهار دی خوشاله څه کړې
وخت د بهار دی خوشاله څه کړې
وږی چې نغن مومي شکر دې کاندې
وږی چې نغن مومي شکر دې کاندې
وفا به هيچېرې له کمذاته نه مومې
وفا به هيچېرې له کمذاته نه مومې
هسې بل هم گڼه لکه چې ته يې
هسې بل هم گڼه لکه چې ته يې
هغه مفلس يې که څه غنا لرې
هغه مفلس يې که څه غنا لرې
هوا هوس کړې قهقه خاندې
هوا هوس کړې قهقه خاندې
هوښيار ته گول شه که ډېر پوهېږې
هوښيار ته گول شه که ډېر پوهېږې
کتابونه او نسخې