کلاسیک · ملي
خوشحال خان خټک
Khushal Khan Khattak
شاعر، لیکوال، خان او جنګیالی؛ د پښتو ادب یو بنسټیز شخصیت او د افغان یووالي پیاوړی غږ.
ژوند او اثر
پېژندنه
خوشحال خان خټک د اوولسمې پېړۍ شاعر، لیکوال، قبیلوي مشر او جنګیالی و. د ده ژوند د مغلي دربار له خدمت، زندان، مقاومت او د پښتنو د یووالي له هڅې سره تړلی و.
خوشحال په شعر او نثر کې د مینې، اخلاقو، طب، ښکار، سیاست او مېړانې په اړه لیکلي دي. د ده پراخ ادبي میراث پښتو ته د یوې بشپړې فکري او ادبي ژبې مقام ورکړ.
د پښتو د کلاسیک ادب تر ټولو پراخ لیکوال او د پښتني ملي فکر له مهمو بنسټګرو څخه.
ثبت شوي اثار
شعرونه
هوښيار چې واوري د پند خبرې
هوښيار چې واوري د پند خبرې
هومره بدلې هومره سندرې
هومره بدلې هومره سندرې
هومره بلا دي و تاته پنډې
هومره بلا دي و تاته پنډې
هومره ثواب دی څو مفسدان وژنې
هومره ثواب دی څو مفسدان وژنې
يو موټی خاورې وي هومره دماغ ورکړې
يو موټی خاورې وي هومره دماغ ورکړې
پاسې ياکوزې دا کار سازۍ
پاسې ياکوزې دا کار سازۍ
په کار هيڅ نه دي خالي مستۍ
په کار هيڅ نه دي خالي مستۍ
جهان درست ډک شو د ناحقۍ
جهان درست ډک شو د ناحقۍ
چې تل يې مټ وي په خود کامۍ
چې تل يې مټ وي په خود کامۍ
چې خوند دې راغی د اشنايۍ
چې خوند دې راغی د اشنايۍ
چېدم دې نه زده د اوښکۍ
چېدم دې نه زده د اوښکۍ
چې را په ياد شي د نفس بدۍ
چې را په ياد شي د نفس بدۍ
چې راښکاره شوه يوه سړۍ
چې راښکاره شوه يوه سړۍ
چې غم يې نه وي د بدنامۍ
چې غم يې نه وي د بدنامۍ
چې غم يې نه وي د نېکنامۍ
چې غم يې نه وي د نېکنامۍ
څوک دې غم نه کا د نامرادۍ
څوک دې غم نه کا د نامرادۍ
دچا چې نه وي دور اندېشۍ
دچا چې نه وي دور اندېشۍ
درېغه په باد ولاړې څه شوې ځوانۍ
درېغه په باد ولاړې څه شوې ځوانۍ
درېغه ځوانۍ ستا کامرانۍ
درېغه ځوانۍ ستا کامرانۍ
راشه که گورې دا خونړۍ
راشه که گورې دا خونړۍ
رنديم څرگندې دي زما بدۍ
رنديم څرگندې دي زما بدۍ
که ډېر دولت لرې ډېرې مستۍ
که ډېر دولت لرې ډېرې مستۍ
که يې له حاله خوشال پوښتئ
که يې له حاله خوشال پوښتئ
لکه پرې يوه سړۍ
لکه پرې يوه سړۍ
نن په نظر راغله يوه ترۍ
نن په نظر راغله يوه ترۍ
هغه چې مخ کا په خود کامۍ
هغه چې مخ کا په خود کامۍ
هغه چې کاندي عزم کشۍ
هغه چې کاندي عزم کشۍ
د قوت باه دارو
نک چهکني، ادرک دلداره
په مخه راغله راته يې وخندل
په مخه راغله راته يې وخندل
نوع ديگر
که له شهدو له روغنه
تورې ببلا لري تورې عينينې
تورې ببلا لري تورې عينينې
ای چې خيال کړې په دنيا
ای چې خيال کړې په دنيا
دا هم د قوت باه او د لذت مباشرت دارو دي
دارچيني لونگ ای ياره
اندېښنو ته زړه ورمه کړه
اندېښنو ته زړه ورمه کړه
پوه او ناپوه
زه خوشال دده له لاسه
د غواص د کال وبا
د غواص (١٠٩٧) د کال وبا
د ډکه خواره دارو
په زلمي چې شرم زور شي
د اصل او کم اصل خوی بوی
چې يو ځل ښېگړه وويني له چا
د دنيا بې وفايي
زړه سفر له دې دنيا
که له کوره تو ښه نه واخلي
که له کوره تو ښه نه واخلي
ورمونه ( نصيحتونه) ( ت)
درته وښيم کېميا د سعادت
د پاک رسول صفت
دخدای عرفان مې وشو په عرفان د محمد
د شهوت د قطع دارو
که قاطع د خپل شهوت يې
له خپلو زامنو بېزاري
چې مې وليده د خپلو زويو کار
د خپل ناخلف زوی بهرام نه سر ټکول
ښه که وزېږي له ډکې ښځې مار
د خصيه د سپوڼي مجرب دارو
نيم، دڼيه دواړه سره کړه
د صحبت خبرې
اول زړه ښه کړه د يار
د پښتون نه گيله
بيا له کومه را پيدا شو دا بهار
کتابونه او نسخې