غزل
بيا د عشق درياب راوخوت چلې چلې
Khushal Khan Khattakبيا د عشق درياب راوخوت چلې چلې
عاشقان په کې لاهو شول بلې بلې
که د سر ملا حظه نه کړي، غواص شي
مرغلرې په درياب کې تلې تلې
د پتنگ محبت لاپسې زياتېږي
چې د اور لمبې ليدی شي بلې بلې
ناگهان يې مخ ښکاره کړ، بيا يې پټ کړ
په خندا يې دا ويل چې جلې جلې
ما وی چېرته به وي کان د خوږ قندو
شاو لب ته اشاره کړه دلې دلې
د عشق بخره عطايي لکه ايمان ده
مونده نه شي په کوشش په ځلې ځلې
چې دې خوله له ما غوښته، و تا مې درکړه
دا چې بيا له ما ماڼې کړې ولې ولې
همېشه پسې جاروځه ، شها غواړه
که دې پښې د طلب نهدي شلې شلې
زه خوشال به بل ديار برابر نه کړم
په جهان که کښلي ډېر شي ډلې ډلې