بيا له ورايه په خندا راغله نگاره

بيا له ورايه په خندا راغله نگاره

د ښه کال خوبي ښکاره وي تر بهاره

مختوری د رقيبانو، د يار وصل

فلک ښه راسره وکړل دا دوه کاره

د گلزار گلونه څه دي راشه گوره!

ترگلونو ښايسته دواړه رخساره

لکه روح چې له قالبه نه واته کا

په دا شان مې جدايي کېږي له ياره

د ماڼي توره يې څه تورې پرې باسي

چې په زړه يې يو گوزار وي، سل پرهاره

زما خوار سره تل غاړه غړۍ وه

اوس نظر راباندې نه کاندي له عاره

د عاشق په لاس ژړا ده تل دې ژاړي

معشوقه چې وېره نه کا له ازاره

د معشوقې د پالنگ لافې خطا دي

څو زما په سر کې پروت يې د سر ډاره!

ددې کلي طبيبان واړه ناترس دي

د دارو په طمع مه اوسه بيماره!

که هر څو يې لټوې پسې يې غواړې

په دا باغ کې به يو گل نه وي بې خاره

هر ساعت سره يو نوی ، نوی خيال وي

که زما د پاره بيا ورشې ريباره

که څوک غواړي چې خپل زړه په غم اخته کا

اشنايي ده لاس په لاس فتنه تياره

په يرغ په مصلحت نه ده، ځاني ده

د خوشال چې سريکار شو له اشعاره