چې بنياد د عاشقيې چا کاوه

چې بنياد د عاشقيې چا کاوه

دا يې څه کړه، په دا کار نه پوهېده

په جهان يې يوه څه بلا پيدا کړه

يوه خدايه! کور ته وران کړې د هغه

د هغه جهان دوزخ په غوږو اورم

دا دوزخ مې په دا سترگو وليده

څوک ناحق، د بېلتانه له لاسه ژاړي

اشنايي ده چې تاختونه کا په زړه

د هلک له لاسه والوځي مرغيې

په ژړا ورپسې سره کا دوه لېمه

هغه وخت چې د زانگو او د اورڼي و

په مرغيې هيڅ نظر نه و دده

څو لويېږي اشنايي يې پرې ډېرېږي

درومي، درومي په اوړو کې ښه ويښته

د وصال قدر غمجنو د فراق زده

د تشنه ژوندون په څه دی؟ په اوبه

په حدونو سره ولاړو اوس خوشاله!

په کوم لور به سره مومو زه او ته