غزل
چې له ورايه راڅرگنده مسته شا شي
Khushal Khan Khattakچې له ورايه راڅرگنده مسته شا شي
دجمال يې په څو رنگه تماشا شي
چې پلو په مخ کې ونيسي ماښام کا
چې پلو له مخه لرې کا سبا شي
د جمال خوبي يې زياته ده تر نمره
چې ديدن وته يې غټ گورې، په چا شي
تر يانه پورې يې گوډه شي کوتره
تر ويل پورې يې گونگ گويا توتا شي
حبشي زلفې يې پاس په سينه زانگي
يماني بارخو يې گل غوندې نما شي
مرگ مې سل ځله قبول، بېلتون دې نه وي
ددې هسې يار بېلتون تر مرگ بلا شي
په ماڼه يې مرده شويو کره عيد وي
په خندا يې جوهري کره ژړا شي
تورې خاورې د رقيب په سر کا تويې
چې گيله له منځه وباسي پخلا شي
چې ه نه ليدو يې نه ومرې خوشاله!
ځکه هسې دجهان بلا په تا شي