غزل

چې مې وليده په سترگو ستا ښايست

Khushal Khan Khattak

چې مې وليده په سترگو ستا ښايست

ښاپېريو څخه نشته دا ښايست

هم هغه درباندې هسې شان مين کړم

چې درکړی يې و تادی دا اښايست

مخ يې کله د لاله غوندې زېبا دی

د لاله تر گل يې ډېر دی لا ښايست

گرمه نه يې چې خپل ځان ستايي نگارې

وايې نه لري قمر زما ښايست

لور په لور به د بلبلو ږغ پرې وشي

که سبا کا د گلونو واښايست

د نرگس گلونه هم هر گوره زېب کا

ستا د سترگو وينم لا زېبا ښايست

عاشقان دې پرې پتنگ کړل چې وريتېږي

خدايه تا کړ په جهان پيدا ښايست

ملاحت وه، نزاکت وه، لطافت وه

د خوشال ددلبره سر تر پا ښايست