غزل

چې مې وليده په زړه کې خيال د واړو

Khushal Khan Khattak

چې مې وليده په زړه کې خيال د واړو

مهوشانې قبلوي و بال د واړو

په جمال غره کې ډېر و بله ټول شي

ستا جمال خجلوي جمال د واړو

د کشمير که د فرخار، که د تاتار دي

ښايسته زما ښه يار دی، سيال د واړو

ما يې ښه تحقيقي وکړه، چې عاشق شي

په هجران باندې وخېژي فال د واړو

سل و سل خبرې کاندې، مرگ يې مه وه

په يوه ځواب پوره کا سوال د واړو

چې ورتله کا، تله به هم ورځنې کاندي

سلامت به پاتو نه شي مال د واړو

و عنقا و ته به څه لره څوک جال ږدي

چې پرې راشي، څيرې کاندې جال د واړو

که شېخان، که زاهدان، که عالمان دي

له عمل سره جوړ نه دی قال د واړو

چې يې لافې د يارۍ د اشنايۍ کړې

د خوشال و ته ښکاره شو حال د واړو