غزل
چې مې زړه د مال او ملک په هوا نه ولاړ
Khushal Khan Khattakچې مې زړه د مال او ملک په هوا نه ولاړ
که په کښيلو پسې لاړ شو ښه چې ښه ولاړ
عقل و هوش صبر و آرام ورپاتې نه شي
د هر چا چې په دلبرو پسې زړه ولاړ
هر چې خوږ د کښلي مخ په مينه نه وي
د جهان په مخ اوده راغی، اوده ولاړ
هم مې زړه په غمزه وړي، هم ځان نادان کا
راته وايي وايه بيا دې زړه په څه ولاړ
محبت د کښلي مخ زما په زړه کې
باور وکړه لکه اور په وچ واښه ولاړ
د هجران په شپه يې درست ټوکر ټوکر شو
په ژړا ژړا مې زړه تر دوه لېمه ولاړ
هغه يار راڅخه وايې هر گز نه و
هيڅ مې نه زده کا همېش راسره وه ولاړ
هر زمان به يې شا راته په ماڼې وه
يوه ورځ بې غمه نه و، تل تل ته ولاړ
د بڼو ناوک يې ښه شو چې پڅ نه شو
پورې و ورې مې تر زړه هسې تېره ولاړ
نور به بيا په بېرته راته شي خوشاله!
گذشته عمر په څو لکه اوبه ولاړ