غزل

چې په زړه يې ستا د غم غشی سيده شي

Khushal Khan Khattak

چې په زړه يې ستا د غم غشی سيده شي

قراري به يې له دله رميده شي

همېشه به يې سر ايښی په زنگون وي

په فکرت به ستا د زلفو خميده شي

تورې سترگې تورې وروځي سره زېب کا

بيا په تېره چې وسمه پرې کشيده شي

په ټټر باندې يې خط د ويښتو نه دی

دا يې سوری دڅړۍ دی چې ليده شي

ستا خوبي زما په پوهه ډېر تېری کا

د يوسف خوبي که ډېره اوريده شي

په لېمو باندې مې پښې په احتياط ږده

چېرې نه چې مې باڼه پرې حلېده شي

ځان و زړه مې هغه لور وته پرواز کا

هغه ځای چې ښه دلبره شنيده شي

زه په دا سبب په دوو سترگو مين يم

چې څېره د ښويارانو پرې ليده شي

له قسمته زياتي مه غواړه ناپوهه

و هر چاته خپله برخه رسيده شي

لاس په لاس يې گرځوي په هنر پوهي

چې ښکاره د هنرمندې کښېده شي

په ژړا به مې ونه غولوې خوشاله!

که دې سرې وينې روانې تر ديده شي