د چمن په لوري وخوځه له کاخه

د چمن په لوري وخوځه له کاخه

چې دگلو ننداره شي انتساخه

گل چې ستا تر لاسه ورسي تازه شي

لا س دې لا لري شرف د گل تر شاخه

غونچه، گل چې ستا له خولې سره سيالي کړه

خوله يې باد په تماچه کړله پراخه

د ښه مخ خوبي دې ښه تر لاله گل ده

په زړه هم سختي لرې تر سنگلاخه

چې تر اور، تر اوبو ووځي هاله ورشي

سور پېزوان د شاه د پوزې تر سوراخه

غه خبرې چې بې ستا له مخه کېږي

له هغو خبرو ونيوای صماخه

په بيمارو سترگو تل پهې کېښوی شي

د خوشال په لېمو پښه کېږده گستاخه