غزل

د شرابو مستي زر شي نېست و هسته

Khushal Khan Khattak

د شرابو مستي زر شي نېست و هسته

لايزاله مستي نه درومي له مسته

چې مې نوم په جهان لاړ شو د رنديه

د رنديه کار به نه پرېږدم له دسته

که بادشاه يې په زندان کا، غم يې نه وي

د ازادو ازادي ده له السته

نه ياري شته، نه خپلوي، واړه غولول دي

چې خبر شوم د وگړي له بربسته

د ښاديه په اميد اوسي په غم کې

تل په شپه پسې رادرومي ورځ پيوسته

په ادراک له قهره نه گوري ساحل ته

هغه کب چې وېره وويني له شته

د عاشق خاطر او خيال لکه درياب دی

چې حيه يې کله لوړه کله پسته

د خوشال له زړه د يار محبت نه ځي

لکه مينه د خپل بت له بت پرسته