غزل
د يار مخ که په ظاهر له ما جدا شو
Khushal Khan Khattakد يار مخ که په ظاهر له ما جدا شو
په باطن کې هر زما راته نمود دی
دعاشق د آه او غشي وېره بويه!
چې توبری يې تمامي زهر آلود دی
دا اسمان چې سراسر کبود ليده شي
پرې پوهېږي پورته لاړ د زړونو دود دی
بيا زما طالع مدد وکړ په خداېږو
چې رقيب د يار له لوريه نه مردود دی
دجهان ښاديې کل واړه زما دي
غم مې کل واړه په بخره دحسود دی
دخپل ور خاورې که ور کا ځان يې واخلي
دخوشال خټک په دا سودا کې سود دی