غزل

دم به نه وهې له خپله زوره، زره

Khushal Khan Khattak

دم به نه وهې له خپله زوره، زره

که يې ووينې يا واروې کوره کره

چې و تا وته نژدې شي هغه تور شي

په ستنه راځنې گرځه توره تره

يو يو هور دی چې شاهين ځنې الوځي

مښگيرک لکړ مکړ، له هوره هره

د سبا په باد نشاط وي د گلونو

که جنبش کا د بلبل له شوره و شره

پېشکشي غواړي د اوښکو مرغلرې

دا گوهر په دواړو سترگو واوره، وره

د خوشال شعر حلوا ده د شکرو

ستا په دا حلوا څه کار غول خوره خره!