غزل

خوږ ژوندون په سړي تريخ کاندي بېلتون

Khushal Khan Khattak

خوږ ژوندون په سړي تريخ کاندي بېلتون

په سوزانو لمبو پاس کښېږدي لړمون

چې څه زور قوت د زړه وي په گوگل کې

وار په وار يې له دوو سترگو کا بېرون

تر دا هسې عمر، نه عمر بهتر دی

چې تېرېږي ورځ و شپه په ځيگر خون

په ځيگر ځيگر مې ولي، صرفه نه کا

د غم لينديو راته وواهه زنگون

چې د زړه چمن مې روغ و په گلونو

اوس گياه ورباندې نه وينم زرغون

زما زړه طومار د مهرو د وفا دی

څير اوه شي، چا يې زده نه کړ مضمون

که کتان چې مهتاب څيرې کا گانډه شي

سکه زما د زړه به هم وشي گنډون

کشکې څوک هسې پيدا شي،زه راضي يم

چې مې زړه د يار له لوريه کا راستون

په هجران کې که اميد د وصال نه وای

د حيران عاشق به هم له و ژوندون

چې قدم په هغه لار کښېږدي سر درومي

زه همېش په هغه هسې لار کړم يون

يو د بل په ځای کښېني، د دنيا دود دی

زه خوشال قايم مقام يم د مجنون