غزل

په هغه جهان به خلاص وي له عذابه

Khushal Khan Khattak

په هغه جهان به خلاص وي له عذابه

که دلې يې سريکار وي له کتابه

واړه زه يم چې مې هسې شراب بد کړل

گڼه کومه بدي غواړې له شرابه

د شيطان له چارو لرې لرې گرځه

يو درنگ مه اوسه بې چنگ او بې ربابه

د ښه مخ په ننداره کې خيريت دی

که زما له لوريه چار نه شي خرابه

چې دا هسې ارت ملک په خپسر تنگ کړې

په خلوت کې دې څه سود دی شېخ و شابه

چې يې سرې لمبې په ځان کړلې قبولې

د ښه بوی نفس پيدا شو له گلابه

هم حيوان يې، هم سړی يې، هم ملک يې

که نه ښه په ځان خبر شي له حسابه

که خبر له حاله نه شې درته وايم

په بل نام به باله نه شې بې دوابه

که پخوا يې خرابي د چا ليدلې

بيا به هم وي د وجود مېنه خرابه

هر طناب يې و دانا و ته معلوم دی

دا خېمه ولاړه نه ده بې طنابه

د خوشال خټک په ژبه برکت شه

چې ويل کا په پښتو له هره بابه