غزل
رفتار يې مستانه دی
Khushal Khan Khattakرفتار يې مستانه دی
په غمزه کې يگانه دی
دا پسر په لب شکرې
چې هر غاښ يې دُردانه دی
که په سترگو يې نظر کړې
کل له نازه همخانه دی
که ومخ وته يې گورې
لاله گل يې نښانه دی
په دا پېچ و تابو زلفو
چې د مښکو خزانه دی
لا يې پۍ څاڅي له شونډو
په هر کار کې فرزانه دی
زما ځان تر ده فدا شه
چې هم ځان هم جانانه دی
نه چې زه په ده مين يم
د همه خلکو ستانه دی
خپل صورت ستايي په خپله
د خوشال زبان بهانه دی