غزل

راشه وگوره نن دا طراز زما

Khushal Khan Khattak

راشه وگوره نن دا طراز زما

حقيقت سره قرين مجاز زما

درست عالم يې په بازار په كوڅه وايي

لاوچاته ښكاره نه دى راز زما

د نيازمنوعمر غواړم ، په داڅه شي

كه بې نياز وگړي نه وړي نياز زما

دغمزې په تيغ مې وژنه ، صرفه مه كړه

څوك به نه غواړي له تانه ساز زما

د مسجد محراب د چا دى د عابد دى

په محراب يې دابرو نماز زما

ښايسته د بڼ طاوس ورلره بويه

دا واړه ښكارونه ، نه كا باز زما

چې په خوږو زړونو بلوسي سزا مومي

ښه چي خوار شو په دنيا غماز زما

د مراد باده راولوزه كرياب دى

چې روان شي خاطر خواه جهاز زما

كه يې تل لكه شكر خورم كم به نه شي

ستا د دواړو خوږو شونډو آز زما

ته په ما باندې تل ناز كړه معشوقه يې

زه خوشحال خټك عاشق يم نياز زما